روش‌انس باقرآن (ویژه جوانان) (از طریق کارگاه آموزشی مفسّرین‌جوان) [سطح 1 ] صفحه 1

اَلاِْهْداء

اِلي سَيِّدِنا وَ نَبِيِّنا مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللّهِ وَ خاتَمِ النَّبِيّينَ وَ اِلي مَوْلانا وَ مَوْلَي الْمُوَحِّدينَ عَلِيٍّ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ وَ اِلي بِضْعَةِ الْمُصْطَفي وَ بَهْجَةِ قَلْبِهِ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمينَ وَ اِلي سَيِّدَيْ شَبابِ اَهْلِ الْجَنَّةِ، السِبْطَيْنِ، الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ وَ اِلَي الاَْئِمَّةِ التِّسْعَةِ الْمَعْصُومينَ الْمُكَرَّمينَ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ سِيَّما بَقِيَّةِ اللّهِ فِي الاَْرَضينَ وَ وارِثِ عُلُومِ الاَْنْبِياءِ وَ الْمُرْسَلينَ ، الْمُعَدِّ لِقَطْعِ دابِرِ الظَّلَمَةِ وَ الْمُدَّخِرِ لاِِحْياءِ الْفَرائِضِ وَ مَعالِمِ الدّينِ ، الْحُجَّةِ‌بْنِ‌الْحَسَنِ صاحِبِ الْعَصْرِ وَ الزَّمانِ عَجَّلَ اللّهُ تَعالي فَرَجَهُ الشَّريفَ فَيا مُعِزَّ الاَْوْلِياءَ وَ يا مُذِلَ‌الاَْعْداءِ اَيُّهَا السَّبَبُ الْمُتَّصِلُ بَيْنَ الاَْرْضِ وَ السَّماءِ قَدْمَسَّنا وَ اَهْلَنَا الضُّـــرَّ في غَيْبَتِـــكَ وَ فِراقِـــكَ وَ جِئْنـا بِبِضاعَـةٍ مُزْجاةٍ مِنْ وِلائِكَ وَ مَحَبَّتِكَ فَاَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ مِنْ مَنِّكَ وَ فَضْلِكَ وَ تَصَدَّقْ عَلَيْنا بِنَظْرَةِ رَحْمَةٍ مِنْكَ اِنّا نَريكَ مِنَ الْمُحْسِنينَ

مقدّمه

قرآن كريم «هُدَيً لِلنّاس» (1)است و براي راهنمايي همه مردم نازل شده است، بنابراين اگر مقاطع سنّي مختلف نمي‌توانند به‌سادگي با قرآن ارتباط برقرار كنند و امكان اُنس با قرآن براي آن‌ها به راحتي ايجاد نمي‌شود، به‌دليل «ضعف پيام وحي» نيست، بلكه به‌دليل «ضعف مربّيان و مبلّغان» است كه به‌صورت سنّتي و بدون توجّه به شرايط سنّي و اقتضائات جواني، تفسيرهاي پرحجم با بحث‌هاي پيچيده حرفه‌اي را به‌صورت تكراري چاپ و منتشر مي‌كنند. درحالي كه جوان امروزي به تفسيرهايي در قطع كوچك و با متن ساده نياز دارد كه دربردارنده بحث‌هاي علمي روز و پاسخ به نيازهاي ملموس زندگي باشد.

از سوي، ديگر واژه «ناس» از كودك دبستاني تا دانشجوي دانشگاهي را شامل مي‌شود، بنابراين بايد روش‌هاي جديدي ارائه شود كه مخاطب دبستاني تا دانشگاهي هركدام متناسب با درك و فهمشان بتوانند «پيام قرآن» را دريابند و با آن ارتباط برقرار كنند و از طريق تفكّر و تدبّر مستمرّ، با آن «مأنوس» شوند و ثمره اين اُنس ، تجلّي محتواي قرآن در رفتار و گفتار آن‌ها باشد.

1- آيه 185 سوره بقره ( شَهْرُ رَمَضانَ الَّذي اُنْزِلَ فيهِ الْقُرآنُ هُديً لِلنّاسِ و بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدي وَ الْفُرْقان...).

-2

در همين رابطه، قرآن كريم مي‌فرمايد : وَ ما اَرْسَلْنا مِنْ رَسُولِ اِلاّ بِلِسانِ قَوْمِه لِيُبَيِّن لَهُمْ ... :(1) (ما هيچ پيامبري را نفرستاديم مگر به زبان قومش تا حقايق را براي مردم آشكار سازد) و در آيه ديگري مي‌فرمايد: وَ ما اَرْسَلْناكَ اِلاّ كافَّةً لِلنّاسِ بَشيرا و نَذيرا :(2) (تو را به‌سوي همه مردم فرستاديم تا آن‌ها را بشارت دهي) . خداوند انبياء را فرستاد تا به «زبان عادّي» با مردم خود گفت‌گو كنند و مقاصد خود را به ديگران بفهمانند.(3)

همچنين در جاي ديگري مي‌فرمايد: كِتابٌ اَنْزَلْناهُ اِلَيْك لِتُخْرِجَ النّاسَ مِنَ‌الظُّلُمات اِلَيَ‌النُّورِبِاِذْنِ‌رَبِّهِمْ : (ما به تو كتاب داديم تا مردم را از تاريكي و جهل به سوي نور و آگاهي هدايت كني).